<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Rosyjska Ruletkarecenzja ksiażki | Rosyjska Ruletka</title>
	<atom:link href="/tag/recenzja-ksiazki/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://rosyjskaruletka.edu.pl</link>
	<description>Portal poświęcony kulturze i literaturze rosyjskiej</description>
	<lastBuildDate>Mon, 01 Aug 2016 04:43:25 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.0.5</generator>
<xhtml:meta xmlns:xhtml="http://www.w3.org/1999/xhtml" name="robots" content="noindex" />
		<item>
		<title>Rublowka Walerij Paniuszkin. Fragment</title>
		<link>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2014/01/07/rublowka-walerij-paniuszkin-fragment/</link>
		<comments>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2014/01/07/rublowka-walerij-paniuszkin-fragment/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 07 Jan 2014 15:55:23 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Ruletkowicz</dc:creator>
				<category><![CDATA[Czytelnia]]></category>
		<category><![CDATA[moskwa]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja ksiażki]]></category>
		<category><![CDATA[recenzje książek]]></category>
		<category><![CDATA[reportaż]]></category>
		<category><![CDATA[rosja]]></category>
		<category><![CDATA[Rublowka]]></category>
		<category><![CDATA[rublowka recenzja]]></category>
		<category><![CDATA[walerij paniuszkin]]></category>
		<category><![CDATA[władimir putin]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://rosyjskaruletka.edu.pl/?p=17860</guid>
		<description><![CDATA[Walerij Paniuszkin Rublowka (Fragment) Tłum. Agnieszka Sowińska Wydawnictwo Agora CZĘŚĆ CZWARTA: NOC Nadchodzi noc. A nocą jedziecie Rublowką na spotkanie waszej śmierci, która &#8211; bum-bum muzyka, cha-cha-cha blondynka &#8211; mknie sportowym autem z nakokainizowanymi nozdrzami. Macie jednak przepustkę, możecie dostać się za zamkniętą na głucho bramę elitarnego osiedla. Tam zorientujecie się, że Rublowka wcale nie jest tak przytulnym i przyjaznym miejscem, jak wydawałoby się w świetle dnia. Po pierwsze &#8211; nocą spuszczane są psy. Ciemnymi alejami elitarnych osiedli idą z psami na smyczach albo z psami przy nodze (te drugie są lepiej wyszkolone i groźniejsze) uzbrojeni ochroniarze. Chodzą parami, oczekują napaści, i nie dam głowy, jak by postąpili, gdybyście postanowili nagle przespacerować się nocą po własnym osiedlu. Tak, nawet jeśli jesteście jego mieszkańcami. Po drugie &#8211; ochroniarze wychodzą z domów. Nie ze wszystkich, ale z tych dużych i mrocznych &#8211; wychodzą. Te milczące cienie stoją przy bramach aż do wschodu słońca, opierając ręce na karabinie, który wisi na ich szyi i na wszelki wypadek pozostaje odbezpieczony. Po trzecie &#8211; dzieci odchodzą. Dorośli synowie i córki dzwonią (w najlepszym wypadku, mogą też nie zadzwonić) i informują, że nie chcą dłużej mieszkać w tym rodzicielskim Elsynorze i spotykać w nim skorumpowanych przyjaciół [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2014/01/07/rublowka-walerij-paniuszkin-fragment/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Rublowka Walerij Paniuszkin. Recenzja</title>
		<link>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2014/01/03/rublowka-walerij-paniuszkin-recenzja/</link>
		<comments>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2014/01/03/rublowka-walerij-paniuszkin-recenzja/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 03 Jan 2014 21:17:24 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Paweł Łaniewski</dc:creator>
				<category><![CDATA[Recenzje książek]]></category>
		<category><![CDATA[moskwa]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja ksiażki]]></category>
		<category><![CDATA[recenzje książek]]></category>
		<category><![CDATA[reportaż]]></category>
		<category><![CDATA[rosja]]></category>
		<category><![CDATA[Rublowka]]></category>
		<category><![CDATA[rublowka recenzja]]></category>
		<category><![CDATA[walerij paniuszkin]]></category>
		<category><![CDATA[władimir putin]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://rosyjskaruletka.edu.pl/?p=17774</guid>
		<description><![CDATA[Rublowka. Polska wersja popularnej &#8221;Wikipedii&#8221; poświęca temu hasłu zaledwie dwa akapity, zaznaczając że „obecnie to skupisko rezydencji milionerów i jedno z najbardziej prestiżowych miejsc w Rosji”. Pozornie nie można tej definicji niczego zarzucić. Faktycznie – jest to potoczna nazwa zachodniego przedmieścia Moskwy, tak się bowiem składa, że przez sam środek tej ziemi obiecanej milionów Rosjan przebiega bezczelnie i bez cienia respektu szosa Rublowsko-Uspienska. Rzeczywiście, wcześniej mieszkali tutaj przywódcy Związku Radzieckiego i Rosji – Włodzimierz Lenin, Józef Stalin, Leonid Breżniew czy Borys Jelcyn, a dwaj pierwsi na rublowskiej ziemi wyzionęli nawet ducha. Zupełnie trafnym jest też stwierdzenie, że i obecnie bogate osiedla goszczą najważniejszych z ważnych – przedstawicieli administracji, rządu, oligarchów czy(li) bossów półświatka. Jednak napisać to wszystko, to nadal za mało. Potraktowanie Rublowki jako zwykłego punktu na mapie Rosji i Świata to niedopatrzenie, błąd, który może nieść za sobą olbrzymie konsekwencje. Walerij Paniuszkin wie o tym doskonale, dlatego nigdy nie odnosi się do tej świętej ziemi rosyjskiego sukcesu bezosobowo. W ogóle nie odnosi się do niej, jakby była miejscem – wypadkową jakiejś śmiesznej długości i szerokości geograficznej. Rublowka jest grą, a jej mieszkańcy graczami. I to nie grą wyszukaną jak rosyjska ruletka. Rublowka jest zwyczajnym RPG-iem, w którym nasz bohater – wrzucony [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2014/01/03/rublowka-walerij-paniuszkin-recenzja/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Po Syberii Colin Thubron. Recenzja</title>
		<link>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/09/06/po-syberii-colin-thubron-recenzja/</link>
		<comments>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/09/06/po-syberii-colin-thubron-recenzja/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 06 Sep 2011 12:55:43 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Magdalena Biernat</dc:creator>
				<category><![CDATA[Recenzje książek]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja ksiażki]]></category>
		<category><![CDATA[syberia]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://rosyjskaruletka.edu.pl/?p=5901</guid>
		<description><![CDATA[Schematy są bezpieczne. Chciałem odkryć jedność, wspólny kształt ludzkiej różnorodności. Kiedy jednak ruszyłem w podróż, kraj okazał się bardziej skomplikowany, i zupełnie niezgodny z moimi oczekiwaniami. Gdziekolwiek bym się znalazł, wszystko było nietypowe, jakby prawdziwa Syberia istniała tylko pod moją nieobecność. Nic dziwnego, że Colinowi Thubronowi przez całą podróż towarzyszy poczucie lęku. Syberia, którą znał i żyła w jego świadomości, była tylko mitem, legendą, których treści daleko odbiegały od prawdziwej natury tego miejsca. Podobnie jak inni, uległ on powszechnej iluzji, nie oddającej charakteru magii śpiącej Ziemi, umykającej wszelkim klasyfikacjom, normom oraz definicjom. Dlaczego określenie charakteru tego odległego zakątka świata jest tak problematyczne? Opuszczając Europę, która znika za wzniesieniami Uralu, zdrowy rozsądek i powszechne zasady logiki europejskiej kultury dezaktualizują się i każdy, któremu przyszło zetknąć się z Syberią musi nauczyć się patrzeć na ten świat z całkiem innej perspektywy, wykorzystać te zmysły, które w zachodnim świecie przestały być używane i spróbować poczuć azjatycki klimat. To, co wymyka się naszemu rozumowi stanowi zagrożenie, dlatego tracąc poczucie pewności i bezpieczeństwa nie dziwi fakt, że przemierzając kolejne kilometry syberyjskiej tajgi wzmaga się w nas poczucie lęku przed nieznanym. Jednak to nie jedyne uczucie, które towarzyszy nam przy czytaniu tych niesamowitych reportaży. Często ulegamy zachwytowi [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/09/06/po-syberii-colin-thubron-recenzja/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Ałtajskie tropy Witold Michałowski. Recenzja</title>
		<link>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/09/06/altajskie-tropy-witold-michalowski-recenzja/</link>
		<comments>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/09/06/altajskie-tropy-witold-michalowski-recenzja/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 06 Sep 2011 11:58:21 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Ruletkowicz</dc:creator>
				<category><![CDATA[Recenzje książek]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja ksiażki]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://rosyjskaruletka.edu.pl/?p=5956</guid>
		<description><![CDATA[Ałtajskie tropy to książka, która niewątpliwie może przyciągnąć Czytelnika już samym tytułem, obiecującym świat wspaniałej przygody w dalekich i mało komu znanych Górach Ałtaju, Mongolii czy Kazachstanu. I rzeczywiście, nie brakuje tutaj historii o syberyjskich i środkowoazjatyckich szamanach, którzy „wykonują niezwykły lot w światy niewidzialne, choć na innym niż fizyczny planie”, o farszu do pierożków, który powstał w ustach pewnej bezzębnej staruszki, niemal romantycznej historii znajomości autora z pewną tajemniczą francuską reporterką, która jednak „poza paru miłymi, spędzonymi wspólnie chwilami nie przerodziła się w nic więcej” czy też opisu niezobowiązującego aktu płciowego w bliżej nieokreślonej jurcie gdzieś w Górach Mongolskiego Ałtaju. Informacją ważną z punktu widzenia kompozycji jest na pewno to, że Ałtajskie tropy zostały podzielone na osiem rozdziałów, których tytuły to odpowiednio: My, Euroazjaty, Asasyni za sterami boeingów, Kazukaz w płomieniach, Kierunek Amur, Polowanie na niedźwiedzia, U Wrót Agharty, Wyprawa do Pięciu Bogów i Karakorum Highway. Warto również zauważyć, że przedmowę do książki napisał Andrzej Strumiłło – niezwykle doświadczony podróżnik, który w swoim czasie przemierzył niemal całą Azję. Mówiąc o kompozycji książki Michałowskiego warto również poświęcić nieco miejsca jej formie. Nie mamy tutaj bowiem do czynienia z sytuacją czystości gatunku literackiego (co z pewnością zrazi wielu purystów, tym bardziej, [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/09/06/altajskie-tropy-witold-michalowski-recenzja/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Dobranoc, panie Lenin! Tiziano Terzani. Recenzja</title>
		<link>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/08/31/dobranoc-panie-lenin-tiziano-terzani-recenzja/</link>
		<comments>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/08/31/dobranoc-panie-lenin-tiziano-terzani-recenzja/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 31 Aug 2011 18:52:13 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Magdalena Biernat</dc:creator>
				<category><![CDATA[Recenzje książek]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja ksiażki]]></category>
		<category><![CDATA[rosja]]></category>
		<category><![CDATA[zsrr]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://rosyjskaruletka.edu.pl/?p=5570</guid>
		<description><![CDATA[Czym jest komunizm? Według powszechnej definicji to radykalny i lewicowy system ideologiczny mający swe źródła w socjalizmie. Wśród twórców tego nurtu politycznego najczęściej wymienia się nazwiska Karola Marksa i Fryderyka Engelsa. Równie charakterystyczną postacią związaną z tą ideą jest Włodzimierz Ilicz Lenin, który &#8211; jako kontynuator wyżej wymienionych &#8211; stworzył jednocześnie osobliwy charakter ustroju państwowego. Nic dziwi zatem fakt, że podróżując w upalne sierpniowe i wrześniowe dni 1991 roku po terytorium byłego ZSRR, będąc świadkiem rozpadu wschodniego totalitaryzmu stworzonego przez Lenina, to właśnie do niego – ojca tego systemu, Tiziano Terzani zwraca się w tytule swojej ksiażki. Dobranoc, panie Lenin! to zbiór reportaży, swoista relacja z kolejnej fazy upadku radzieckiego imperium. Autor nie ogranicza się jednak do suchego historycznego przekazu &#8211; wprost przeciwnie, obok ważnych faktów, umiejętnie prezentuje bogaty świat wielonarodowego mocarstwa. 19 sierpnia 1991 to jedna z kilku dat nierozerwalnie związanych z upadkiem imperium, kiedy chaos wdziera się na ulice Moskwy, a cały świat relacjonuje te wydarzenia. Ten rozpoczęty w drugiej połowie lat 80. ubiegłego wieku proces pokonuje kolejne stadia porzucenia komunistycznej ideologii. Tiziano Terzani, przekraczając kolejne granice i przejeżdżając tysiące kilometrów, zauważa tyle &#8222;światów&#8221; oraz reakcji na nową sytuację, ile miejsc odwiedza. Widzi nie tylko moment narodzin wolności [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/08/31/dobranoc-panie-lenin-tiziano-terzani-recenzja/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Rura Anatolij Krym. Recenzja</title>
		<link>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/08/30/rura-anatolij-krym-recenzja/</link>
		<comments>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/08/30/rura-anatolij-krym-recenzja/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 30 Aug 2011 19:51:44 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Magdalena Biernat</dc:creator>
				<category><![CDATA[Recenzje książek]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja ksiażki]]></category>
		<category><![CDATA[rosja]]></category>
		<category><![CDATA[ukraina]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://rosyjskaruletka.edu.pl/?p=5582</guid>
		<description><![CDATA[Rura Anatolija Kryma to świat wielkich pieniędzy i ich właścicieli, decydujących o najważniejszych sprawach w państwie, tworzących system wzajemnych zależności, zobowiązań oraz powinności. To schyłek istnienia rezerwatu stereotypów mentalnych, społecznych oraz kulturalnych Ukrainy początku XXI wieku, gdzie wygrywa silniejszy, który, obejmując władzę totalną i wymagając bezwarunkowego posłuszeństwa i oddania, podporządkowuje sobie pozostałych. To świat podszyty absurdem oraz groteską, przesiąknięty falą przeszłości komunistycznego sąsiada oraz stojący przed wizją idei rewolucyjnej. Jak wygląda moment upadku starego systemu i tworzenia się nowego z perspektywy tych, którzy tracą swoją pozycję? Właśnie taki punkt widzenia przyjmuje w swojej książce Anatolij Krym. Jednak Rura to nie tylko błyskotliwy portret środowiska elit ostatnich lat przed pomarańczową rewolucją, to próba dogłębnej analizy ich charakteru i fundamentów, które legły u podstaw rządzących tym postkomunistycznym krajem czy rzeczywistości, która podporządkowana tak długi czas swojemu wschodniemu sąsiadowi, stała się wierną kalką wielonarodowego imperium. W świecie kłamstw, układów, niewygodnych kompromisów oraz szantażu każdemu, komu przyszło żyć w tej czasoprzestrzeni, towarzyszy poczucie grozy i niebezpieczeństwa, które może wyłonić się z dowolnego zakamarka ciemnych lochów podziemia, przemierzanych przez bohaterów. Dezorientację oraz zagubienie potęguje świadomość odosobnienia &#8211; trzeba liczyć tylko na siebie, nikogo nie wolno darzyć zaufaniem, bo w każdym momencie możemy spodziewać się zdrady. [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/08/30/rura-anatolij-krym-recenzja/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Planeta Kaukaz Wojciech Górecki. Recenzja</title>
		<link>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/08/20/planeta-kaukaz-wojciech-gorecki-recenzja/</link>
		<comments>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/08/20/planeta-kaukaz-wojciech-gorecki-recenzja/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 20 Aug 2011 17:01:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Magdalena Biernat</dc:creator>
				<category><![CDATA[Recenzje książek]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja ksiażki]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://rosyjskaruletka.edu.pl/?p=5501</guid>
		<description><![CDATA[Bóg nazywał się Telepin i od tysiącleci opiekował się swoim ludem. [...] Któregoś razu lud się jednak zbuntował. Dobry Telepin zasmucił się, ale cóż było robić: nikt go nie chciał. Otarł łzę i wyruszył na tułaczkę. Ludzie nareszcie mogli robić, co im się żywnie podobało. Wkrótce zapanował jednak straszliwy chaos. [...] Zebrali się starcy: Wróć do swojego ludu! Bóg przecząco pokręcił głową. &#8211; Nie wrócę, póki nie dojdziecie ze sobą do ładu. […] Poczekam, aż sami naprawicie całe zło, i wtedy przybędę, aby znowu błogosławić noworodkom, wspierać cierpiących i dbać o urodzaje. Ponoć czeka do dzisiaj. Nie da się ukryć, że we współczesnym świecie Kaukaz to słowo, które wywołuje skrajne skojarzenia. Na łamach tygodników i podczas programów informacyjnych często dowiadujemy się o złożonej sytuacji politycznej tego regionu, będącego miejscem ciągłych walk wyzwoleńczych, ucisku i cierpień niewinnych ludzi oraz zalążkiem terroryzmu. Jednak z drugiej strony, ten sam Kaukaz zachwyca swą florą i fauną, nieziemskim reliefem, bogatą tradycją tygla kulturowego, fascynuje miłośników wspinaczki, wakacyjnych kąpieli oraz amatorów etnografii. Który z tych obrazów dominuje w Planecie Kaukaz Wojciecha Góreckiego? Autor, odsłaniając przed czytelnikami realistyczno-magiczny obraz odwiedzanych terenów, balansując między tymi wizerunkami, prezentuje jednoczenie oba i odkrywa coś, co umyka większości obserwatorom. Zbiór reportaży [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/08/20/planeta-kaukaz-wojciech-gorecki-recenzja/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Biała gorączka Jacek Hugo-Bader. Recenzja</title>
		<link>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/05/07/biala-goraczka-jacek-hugo-bader-recenzja/</link>
		<comments>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/05/07/biala-goraczka-jacek-hugo-bader-recenzja/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 07 May 2011 18:57:04 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Magdalena Biernat</dc:creator>
				<category><![CDATA[Czytelnia]]></category>
		<category><![CDATA[Recenzje książek]]></category>
		<category><![CDATA[jacek hugo-bader]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja ksiażki]]></category>
		<category><![CDATA[reportaż]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://rosyjskaruletka.edu.pl/?p=4008</guid>
		<description><![CDATA[Czym jest biała gorączka? Dlaczego drogowskazy w rejonie Syberii Wschodniej są podziurawione jak durszlak? Jak mówili do siebie rosyjscy hipisi? Dlaczego warto pamiętać, planując spędzić zimową noc na Syberii, że należy stawiać samochód maską w stronę wiatru? Na te i szereg innych pytań możemy znaleźć odpowiedzi w książce Jacka Hugo-Badera Biała gorączka. Autor, jak sam o sobie mówi, jest reporterem trotuarowym. Jednak jest on również marzycielem, który nie boi się spełniać swoich marzeń oraz chętnie dzieli się tym wszystkim, co zobaczył i poczuł na własnej skórze. Dla dużej grupy czytelników jest też podróżnikiem odkrywającym w swoich książkach z jednej strony niedostępny i niebezpieczny świat rosyjski, z drugiej fascynujący oraz szokujący obraz współczesnych obywateli kraju, ciągle znajdującego się w orbicie rozpadającego się imperium. Te reportaże to źródło inspiracji i informacji dla podróżników, ludzi zafascynowanych wielonarodowościowym krajem oraz szansa wspólnego podróżowania w miejsca, do których sami nie odważylibyśmy się zajrzeć. Rosja – największe państwo świata, które zamieszkuje około 140 milionów ludzi, dla Jacka Hugo-Badera to miliony niepowtarzalnych historii. Z tego powodu reporter tak chętnie podróżuje po terytorium dawnego sąsiada. Jednak nie opisuje on salonów oligarchów, a świat odrzuconych, tworząc paletę barwnych osobowości, które wpisują się w kolorowy obraz natury duszy rosyjskiej. Temu [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/05/07/biala-goraczka-jacek-hugo-bader-recenzja/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Przesłodzony Kreml Władimira Sorokina</title>
		<link>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/03/14/przeslodzony-kreml-wladimira-sorokina/</link>
		<comments>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/03/14/przeslodzony-kreml-wladimira-sorokina/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 14 Mar 2011 16:29:09 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Anna Tyka</dc:creator>
				<category><![CDATA[Recenzje książek]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja ksiażki]]></category>
		<category><![CDATA[sorokin]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.ruletka.vot.pl/?p=366</guid>
		<description><![CDATA[W styczniu na polskim rynku wydawniczym pojawiła się nowa pozycja pod intrygującym tytułem Cukrowy Kreml, której autorem jest rosyjski pisarz, grafik i czołowy przedstawiciel rosyjskiego postmodernizmu &#8211; Władimir Sorokin. Zbiór 15 opowiadań, będący kontynuacją obrazoburczego Dnia oprycznika wywołał wśród krytyków i recenzentów skrajne emocje. Jak mogliśmy przeczytać w zapowiedzi: &#8222;Sorokin, brutalny w formie i szokujący odwagą treści, rozwiewa mgłę umowności wokół tabu, zmusza do ponownego spojrzenia na pojęcia dobra i zła, posługując się nielukrowanym językiem współczesnej moskiewskiej ulicy&#8221;. Z kolei sam autor podkreślał niejednokrotnie, że jego książka &#8222;to jeszcze jedna próba określenia smaku rosyjskiej władzy. Nasza władza jest mdła aż do goryczy&#8221;. Niewątpliwie, każdy powinien zasmakować takiej Rosji Sorokina, jeśli jeszcze tego nie zrobił. Zapraszamy również do przeczytania recenzji Cukrowego Kremla. Może niektórzy zechcą skonfrontować swoje wrażenia, a ci, którzy jeszcze nie czytali, zdecydują, czy warto sięgać po taką &#8222;słodycz&#8221;. RECENZJA Decydując się na lekturę „Cukrowego Kremla” Władimira Sorokina wiedziałam, że po jej przeczytaniu zacznie się we mnie walka skrajnych emocji, jak zawsze po spotkaniu z utworami tego autora. Nie pomyliłam się. Najnowszy wydany w Polsce eksperyment literacki Sorokina to „składanka” 15 opowiadań, która pomimo różnych bohaterów, tworzy całość. Czytając książkę, mamy wrażenie uczestnictwa w jakiejś podstępnej grze, zaplanowanej przez [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/03/14/przeslodzony-kreml-wladimira-sorokina/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
