<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Rosyjska Ruletkarecenzja filmu | Rosyjska Ruletka</title>
	<atom:link href="/tag/recenzja-filmu/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://rosyjskaruletka.edu.pl</link>
	<description>Portal poświęcony kulturze i literaturze rosyjskiej</description>
	<lastBuildDate>Sun, 10 Jul 2016 20:06:10 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.0.5</generator>
<xhtml:meta xmlns:xhtml="http://www.w3.org/1999/xhtml" name="robots" content="noindex" />
		<item>
		<title>Milczące dusze. Recenzja</title>
		<link>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2012/02/05/milczace-dusze-recenzja/</link>
		<comments>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2012/02/05/milczace-dusze-recenzja/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 05 Feb 2012 13:48:58 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Magdalena Biernat</dc:creator>
				<category><![CDATA[Recenzje filmów]]></category>
		<category><![CDATA[aleksiej fiedorczenko]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja filmu]]></category>
		<category><![CDATA[Овсянки]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://rosyjskaruletka.edu.pl/?p=9340</guid>
		<description><![CDATA[Pierwszy film Aleksieja Fiedorczenko, który miałam okazję obejrzeć to Pierwsi na księżycu opisujący historię próbnych lotów kosmicznych astronautów sowieckich w latach 30. minionego stulecia. Produkcja ta należy do gatunku zwanego „mockumentary”, gdzie fikcyjna fabuła przedstawiona zostaje w formie filmu dokumentalnego. Dlaczego przy recenzji Milczących dusz wspominam właśnie ten film? Odpowiedź jest prosta: podobnie jak przy realizacji kosmicznego para-dokumentu, reżyser po raz kolejny dopuszcza się mistyfikacji, dzięki której udaje mu się uzyskać niezwykłą atmosferę filmu. Milczące dusze to poetycka opowieść, a zastosowana w niej gra pozorów dotyczy całkiem innych wątków oraz ma zdecydowanie bardziej zawężony zakres niż we wcześniejszym obrazie reżysera. Prezentowana historia dzieje się w ciągu jednego dnia, a bohaterami są zwykli ludzie. Mironowi Aleksjewiczowi umiera żona. Miron pragnie pochować ją według tradycyjnego obrządku, prosząc o pomoc fotografa pracującego w tej samej fabryce. W czasie drogi do miejsca, gdzie Miron wraz z żoną spędzili miesiąc miodowy, a gdzie ma zamiar pozostawić prochy żony, wdowiec opowiada swojemu towarzyszowi wzruszające i bardzo intymne historie związane z jego małżeństwem. Głównym bohaterem tego obrazu jest jednak Aist Wsiewołodowicz, towarzysz Mirona. Wplata on w swój monolog wspomnienia o ojcu, domu rodzinnym oraz ukochanej. Z tych kilku zdań zarysowujących fabułę obrazu, trudno nie dostrzec, że Milczące [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2012/02/05/milczace-dusze-recenzja/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Generation P. Recenzja</title>
		<link>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/09/21/generation-p-recenzja/</link>
		<comments>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/09/21/generation-p-recenzja/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 21 Sep 2011 19:22:15 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Magdalena Biernat</dc:creator>
				<category><![CDATA[Recenzje filmów]]></category>
		<category><![CDATA[generacja p]]></category>
		<category><![CDATA[generation p]]></category>
		<category><![CDATA[generation п]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja filmu]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://rosyjskaruletka.edu.pl/?p=7010</guid>
		<description><![CDATA[Generation P Wiktora Ginzburga to najbardziej wyczekiwana premiera ostatnich lat na rosyjskim rynku sztuki audiowizualnej. Film pojawił się w kinach kilka miesięcy temu, dlatego nie pozostaje nic innego, jak spróbować ocenić owoc pracy ekipy zdjęciowej. Przed realizatorami stanęło nie lada zadanie – przenieść na srebrny ekran kultową książkę pisarza, który obecnie wrócił do łask czytelników w Rosji, zachwycających się i doceniających aktualizm jego twórczości. Poza wygórowanymi oczekiwaniami miłośników prozy Wiktora Pielewina, realizatorzy musieli zmierzyć się z wyzwaniami natury technicznej, bo Generacja P jest książką, którą można śmiało nazwać hybrydą gatunkową – w jej synkretycznej formie mieszają się bowiem konwencje thrillera, political fiction, powieści obyczajowej, zauważalne są elementy pastiszu i satyry. Należy również pamiętać o ukrytych w dialogach elementach absurdu, surrealizmu, cynizmie i sarkazmie, które tworzą niezaprzeczalnie fundament dzieła Pielewina. Trzeba przyznać, że Wiktor Ginzburg odrobił pracę domową, dokładnie odwzorowując fabułę powieści i nie pozwalając sobie na najmniejsze odstępstwa od oryginalnego tekstu. Co więcej, w tym przypadku trudno mówić w ogóle o scenariuszu powstałym na podstawie danego dzieła, to raczej jego wierna kopia. Oczywiście, ze względu na inny rodzaj przekazu oraz ograniczenie czasowe, twórcy zmuszeni byli wyciąć pewne elementy, inne skrócić czy nawet „spłycić”, dlatego dla niektórych widzów prezentowana wersja może [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/09/21/generation-p-recenzja/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Szerokie tory. Recenzja cyklu</title>
		<link>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/09/17/szerokie-tory-recenzja/</link>
		<comments>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/09/17/szerokie-tory-recenzja/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 17 Sep 2011 01:55:11 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Magdalena Biernat</dc:creator>
				<category><![CDATA[Recenzje filmów]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja filmu]]></category>
		<category><![CDATA[reportaż]]></category>
		<category><![CDATA[rosja]]></category>
		<category><![CDATA[zsrr]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://rosyjskaruletka.edu.pl/?p=5766</guid>
		<description><![CDATA[Czy istnieje Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich XXI wieku? Czy jest jeszcze coś, co łączy dawne obszary wschodniego imperialistycznego mocarstwa poza wspólną historią minionego stulecia? Odpowiedzi na te i szereg innych pytań można znaleźć w cyklu reportaży Szerokie tory Barbary Włodarczyk, który został zauważony nie tylko w Polsce. Poza licznymi nagrodami na festiwalach krajowych  doceniono go także na arenie międzynarodowej, m.in. w Chicago, gdzie w 2005 roku na festiwalu programów telewizyjnych otrzymał wyróżnienie. Zakres poruszanych tematów w omawianym cyklu jest tak szeroki, jak rozległy był Związek Radziecki, którego przeciwległe granice znajdowały się tysiące kilometrów od siebie. Każdy reportaż to oddzielna historia, poświęcona jednemu dniu z życia człowieka, który staje się na tę chwilę bohaterem. Przy wyborze &#8222;odpowiednich kandydatów&#8221; autorka kieruje się jedną zasadą: wybiera osobę, dzięki której można w prosty, a zarazem klarowny sposób zaprezentować zjawiska bądź problemy, mające miejsce we współczesnej Rosji i byłych republikach Związku Radzieckiego. Wydaje się, że wybór na tym obszarze nie należy do najtrudniejszych. Praktycznie każdy obywatel ma do zaoferowania swoją niezwykłą opowieść, która stała się częścią wielkiej historii całego narodu i może służyć jako punkt wyjścia do dogłębnej analizy jednego z aspektów postkomunistycznego świata. Otaczająca rzeczywistość to przestrzeń różnych ludzi. Wśród nich można znaleźć zarówno [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://rosyjskaruletka.edu.pl/2011/09/17/szerokie-tory-recenzja/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
